Shiv Mahimnah Stotram Lyrics | शिव महिम्नः स्तोत्रम | Hindi | Sanskrit

Shiv Mahimnah Stotram is a hymn dedicated to Lord Shiva, one of the main deities in Hinduism. The name “Mahimnah” means “greatness” or “glory,” and the stotram, or hymn, is a prayer to Lord Shiva, praising him and seeking his blessings. The Shiv Mahimnah Stotram is traditionally chanted during Shiva puja, a ritual worship of Lord Shiva.

It is believed that chanting the Shiv Mahimnah Stotram Lyrics regularly can bring positive energy and transformation into one’s life. It is also a way to honor and show devotion to Lord Shiva, and to seek his guidance and protection. The stotram is said to have the power to remove obstacles and difficulties from one’s life and to bring peace, prosperity, and happiness.


Shiv Mahimnah Stotram in Sanskrit

महिम्न: पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशी
स्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिर:।
अथावाच्य: सर्व: स्वमतिपरिणामावधि गृणन्
ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवाद: परिकर:।।1।।

अतीत: पन्थानं तव च महिमा वाड्मनसयो –
रतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि।
स कस्य स्तोतव्य: कतिविधगुण: कस्य विषय:
पदे त्वर्वाचीने पतति न मन: कस्य न वच:।।2।।

मधुस्फीता वाच: परमममृतं निर्मितवत –
स्तव ब्रह्मन् किं वागपि सुरगुरोर्विस्मयपदम्।
मम त्वेतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवत:
पुनामीत्यर्थेsस्मिन् पुरमथन बुद्धिर्व्यवसिता।।3।।

तवैश्चर्यं यत्तज्जगदुदयरक्षाप्रलयकृत्
त्रयीवस्तुव्यस्तं तिसृषु गुणभिन्नासु तनुषु।
अभव्यानामस्मिन् वरद रमणीयामरमणीं
विहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधिय:।।4।।

किमीह: किंकाय स खलु किमुपायस्त्रिभुवनं
किमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च।
अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्यनवसरदु:स्तो हतधिय:
कुतर्कोsयं कांश्चिन्मुखरयति मोहाय जगत:।।5।।

अजन्मानो लोका: किमवयववन्तोsपि जगता –
मधिष्ठातारं किं भवविधिरनादृत्य भवति।
अनीशो वा कुर्याद् भुवनजनने क: परिकरो
यतो मन्दास्त्वां प्रत्यमरवर संशेरत इमे।।6।।

त्रयी सांख्यं योग: पशुपतिमतं वैष्णवमिति
प्रभिन्ने प्रस्थाने परमिदमद: पथ्यमिति च।
रुचीनां वैचित्र्यादृजुकुटिलनानापथजुषां
नृणामेको गम्यस्त्वमसि पयसामर्णव इव।।7।।

महोक्ष: खट्वांगं परशुरजिनं भस्म फणिन:
कपालं चेतीयत्तव वरद तन्त्रोपकरणम्।
सुरास्तां तामृधिं दधति च भवद्भ्रूप्रणिहितां
न हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति।।8।।

ध्रुवं कश्चित् सर्वं सकलमपरस्त्वध्रुवमिदं
परो ध्रौव्याध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये।
समस्ते sप्येतस्मिन् पुरमथन तैर्विस्मित इव
स्तुवंजिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता।।9।।

तवैश्चर्यं यत्नाद् यदुपरि विरिंचो हरिरध:
परिच्छेत्तुं यातावनलमनलस्कन्धवपुष:।
ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत्
स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किमनुवृत्तिर्न फलति।।10।।

अयत्नादापाद्य त्रिभुवनमवैरव्यतिकरं
दशास्यो यद् बाहूनभृत रणकण्डूपरवशान्।
शिर:पद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबले:
स्थिरायास्त्वद्भक्तेस्त्रिपुरहर विस्फूर्जितमिदम्।।11।।

अमुष्य त्वत्सेवासमधिगतसारं भुजवनं
बलात् कैलासेsपि त्वदधिवसतौ विक्रमयत:।
अलभ्या पातालेsप्यलसचलितांगुष्ठशिरसि
प्रतिष्ठा त्वय्यासीद् ध्रुवमुपचितो मुह्यति खल:।।12।।

यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैरपि सती –
मधश्चक्रे बाण: परिजनविधेयत्रिभुवन:।
न तच्चित्रं तस्मिन् वरिवसितरि त्वच्चरणयो –
र्न कस्याप्युन्नत्यै भवति शिरसस्त्वय्यवनति:।।13।।

अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपा –
विधेयस्यासीद्यस्त्रिनयनविषं संहृतवत:।
स कल्माष: कण्ठे तव न कुरुते न श्रियमहो
विकारोsपि श्लाघ्यो भुवनभयभंगव्यसनिन:।।14।।

असिद्धार्था नैव क्वचिदपि सदेवासुरनरे
निवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखा:।
स पश्यन्नीश त्वामितरसुरसाधारणमभूत्
स्मर: स्मर्तव्यात्मा नहि वशिषु पथ्य: परिभव:।।15।।

मही पादाघाताद् व्रजति सहसा संशयपदं
पदं विष्णोर्भ्राम्यद्भुजपरिघरुग्णग्रहगणम्।
मुहुर्द्यौर्दौ:स्थ्यं यात्यनिभृतजटाताडिततटा
जगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता।।16।।

वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्ग्मरुचि:
प्रवाहो वारां य: पृषतलघुदृष्ट: शिरसि ते।
जगद् द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतमि –
त्यनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपु:।।17।।

रथ: क्षोणी यन्ता शतधृतिरगेन्द्रो धनुरथो
रथांगे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणि: शर इति।
दिधक्षोस्ते कोsयं त्रिपुरतृणमाडम्बरविधि –
र्विधेयै: क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्रा: प्रभुधिय:।।18।।

हरिस्ते साहस्त्रं कमलबलिमाधाय पदयो –
र्यदेकोने तस्मिन् निजमुदहरन्नेत्रकमलम्।
गतो भक्त्युद्रेक: परिणतिमसौ चक्रवपुषा
त्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम्।।19।।

क्रतौ सुप्ते जाग्रत्त्वमसि फलयोगे क्रतुमतां
क्व कर्म प्रध्वस्तं फलति पुरुषाराधनमृते।
अतस्त्वां सम्प्रेक्ष्य क्रतुषु फलदानप्रतिभुवं
श्रुतौ श्रद्धां बद्ध्वा दृढपरिकर: कर्मसु जन:।।20।।

क्रियादक्षो दक्ष: क्रतुपतिरधीशस्तनुभृता –
मृषीणामार्त्विज्यं शरणद सदस्या: सुरगणा:।
क्रतुभ्रेषस्त्वत्त: क्रतुफलविधानव्यसनिनो
ध्रुवं कर्तु: श्रद्धाविधुरमभिचाराय हि मखा:।।21।।

प्रजानाथं नाथ प्रसभमभिकं स्वां दुहितरं
गतं रोहिद्भूतां रिरमयिषुमृष्यस्य वपुषा।
धनुष्पाणेर्यातं दिवमपि सपत्राकृतममुं
त्रसन्तं तेsद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभस:।।22।।

स्वलावण्याशंसाधृतधनुषमह्नाय तृणवत्
पुर: प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधमपि।
यदि स्त्रैणं देवी यमनिरतदेहार्धघटना –
दवैति त्वामद्धा बत वरद मुग्धा युवतय:।।23।।

श्मशानेष्वाक्रीडा स्मरहर पिशाचा: सहचरा –
श्चिताभस्मलेप: स्त्रगपि नृकरोटीपरिकर:।
अमंगलल्यं शीलं तव भवतु नामैवमखिलं
तथापि स्मर्तृणां वरद परमं मंगलमसि।।24।।

मन: प्रत्यक्चित्ते सविधमवधायात्तमरुत:
प्रहृष्यद्रोमाण: प्रमदसलिलोत्संगितदृश:।
यदालोक्याह्लादं हृद इव निमज्यामृतमये
दधत्यन्तस्तत्त्वं किमपि यमिनस्तत् किल भवान्।।25।।

त्वमर्कस्त्वं सोमस्त्वमसि पवनस्त्वं हुतवह –
स्त्वमापस्त्वं व्योम त्वमु धरणिरात्मा त्वमिति च।
परिच्छिन्नामेवं त्वयि परिणता बिभ्रतु गिरं
न विद्मस्तत्तत्त्वं वयमिह तु यत्त्वं न भवसि।।26।।

त्रयीं तिस्त्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरा –
नकाराद्यैर्वर्णैस्त्रिभिरभिदधत् तीर्णविकृति।
तुरीयं ते धाम ध्वनिभिरवरुन्धानमणुभि:
समस्तं व्यस्तं त्वं शरणद गृणात्योमिति पदम्।।27।।

भव: शर्वो रुद्र: पशुपतिरथोग्र: सहमहां –
स्तथा भीमेशानाविति यदभिधानाष्टकमिदम्।
अमुष्मिन् प्रत्येकं प्रविचरति देव श्रुतिरपि
प्रियायास्मै धाम्ने प्रविहितनमस्योsस्मि भवते।।28।।

नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमो
नम: क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नम:।
नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमो
नम: सर्वस्मै ते तदिदमिति शर्वाय च नम:।।29।।

बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नम:
प्रबलतमसे तत्संहारे हराय नमो नम:।
जनसुखकृते सत्त्वोद्रिक्तौ मृडाय नमो नम:
प्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नम:।।30।।

कृशपरिणति चेत: क्लेशवश्यं क्व चेदं
क्व च तव गुणसीमोल्लंघिनी शश्वदृद्धि:।
इति चकितममन्दीकृत्य मां भक्तिराधाद्
वरद चरणयोस्ते वाक्यपुष्पोपहारम्।।31।।

असितगिरिसमं स्यात् कज्जलं सिन्धुपात्रे
सुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी।
लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालं
तदपि तव गुणानामीश पारं न याति।।32।।

असुरसुरमुनीन्द्रैरर्चितस्येन्दुमौले –
र्ग्रथितगुणमहिम्नो निर्गुणस्येश्वरस्य।
सकलगणवरिष्ठ: पुष्पदन्ताभिधानो
रुचिरमलघुवृत्तै: स्तोत्रमेतच्चकार।।33।।

अहरहरनवद्यं धूर्जटे: स्तोत्रमेतत्
पठति परमभक्त्या शुद्धचित्त: पुमान् य:।
स भवति शिवलोके रुद्रतुल्यस्तथात्र
प्रचुरतरधनायु: पुत्रवान् कीर्तिमांश्च।।34।।

महेशान्नापरो देवो महिम्नो नापरा स्तुति:।
अघोरान्नापरो मन्त्रो नास्ति तत्त्वं गुरो: परम्।।35।।

दीक्षा दानं तपस्तीर्थं ज्ञानं यागादिका: क्रिया:।
महिम्न: स्तवपाठस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्।।36।।

कुसुमदशननामा सर्वगन्धर्वराज:
शिशुशशिधरमौलेर्देवदेवस्य दास:।
स खलु निजमहिम्नो भ्रष्ट एवास्य रोषात्
स्तवनमिदमकार्षीद् दिव्यदिव्यं महिम्न:।।37।।

सुरवरमुनिपूज्यं स्वर्गमोक्षैकहेतुं
पठति यदि मनुष्य: प्रांजलिर्नान्यचेता:।
व्रजति शिवसमीपं किन्नरै: स्तूयमान:
स्तवनमिदममोघं पुष्पदन्तप्रणितम् ।।38।।

आसमाप्तमिदं स्तोत्रं पुण्यं गन्धर्वभाषितम्।
अनौपम्यं मनोहारि शिवमीश्वरवर्णनम्।।39।।

इत्येषा वाड्मयी पूजा श्रीमच्छंकरपादयो:।
अर्पिता तेन देवेश: प्रीयतां मे सदाशिव:।।40।।

तव तत्त्वं न जानामि कीदृशोsसि महेश्वर।
यादृशोsसि महादेव तादृशाय नमो नम:।।41।।

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं य: पठेन्नर:।
सर्वपापविनिर्मुक्त: शिवलोके महीयते।।42।।

श्रीपुष्पदन्तमुखपंकजनिर्गतेन
स्तोत्रेण किल्बिषहरेण हरप्रियेण।
कण्ठस्थितेन पठितेन समाहितेन
सुप्रीणितो भवति भूतपतिर्महेश:।।43।।


Shiv Mahimnah Stotram Lyrics in Hindi

Yadi Aap Apanee Mahima Se Pare Sarvochch Vidvaan Ke Vipareet Hain
Brahma Aadi Kee Bhee Stuti Ke Shabd Aap Par Utarate Hain.
Tatpashchaat Sabhee Vaktaon Ne Apane-apane Man Ka Parinaam Sunaaya
He Bhagavaan Yah Bhee Bina Kisee Apavaad Ke Meree Stuti Ka Saadhan Hai.

Ati: Panthanaam Tav Ch Mahima Vadamanasayo –
Yahaan Tak Ki Shaastr Bhee Unhen Raat Ke Ulatane Se Chakit Kahate Hain.
Vah Kisakee Stuti Karane Vaala Hai, Usake Kitane Gun Hain, Usaka Vishay Kya Hai?
Praacheen Sopaan Par Kisaka Man Aur Vachan Nahin Lagata?

Madhur-mahak Vaale Shabd: Param Amrt Kee Rachana Kee –
He Braahman, Aapakee Stuti Ke Kaun Se Shabd Devataon Ke Guru Ke Lie Aashcharyajanak Hain
Aapake Gunon Ke Aadhaar Par Mere Paas Aapakee Yah Vaanee Hai:
Nagar Ke Manthan Karane Vaale Kee Buddhi Isee Pavitr Karane Ke Bhaav Se Nirdhaarit Hotee Hai.

Aapaka Aashchary Vah Hai Jo Sansaar Ke Uday, Raksha Aur Sanhaar Ka Kaaran Banata Hai
Trinitee Ka Uddeshy Mod Se Alag Teen Nikaayon Mein Bikhara Hua Hai.
He Is Sundar Aur Sundar Par Varadaan Dene Vaale
Yahaan Ke Kuchh Mandabuddhi Log Cheekh-pukaar Ko Viphal Karane Ke Lie Nikal Pade.

Vah Yahaan Kya Hai: Vah Vaastav Mein Kisake Lie Hai?teenon Lokon Ka Kya Saadhan Hai?
Vidhaata Jo Rachata Hai Usaka Aadhaar Kya Hai Aur Saadhan Kya Hai?
Mere Paas Tarkaheen Dhan Mein Aapake Lie Koee Avasar Nahin Hai, Aur Main Mara Hua Hoon.
Yah Tarkaheen Vyakti Duniya Ke Kuchh Logon Ko Bhramit Kar Raha Hai.

Ajanma Sansaar: Yahaan Tak Ki Sansaar Apane Ghatakon Ke Saath –
Hone Ka Niyam Kya Hai Jo Mujhe Dhaaran Karane Vaale Kee Upeksha Karata Hai?
Ya Sansaar Kee Rachana Mein Uchchhrnkhal Kaun Kar Sakata Hai?
Kyonki Ye Dheer Tumhaare Viruddh Pade Hain, He Amaron Mein Shreshth.

Pashupati Ka Tridev, Saankhy, Yog Aur Vaishnav Darshan
Yah Param Nasha Hai Aur Ek Alag Prasthaan Par Svasth Hai.
Ve Susvaadu Aur Vishisht Roop Se Seedhe Aur Tedhe Hote Hain Aur Vibhinn Maargon Ka Aanand Lete Hain
Aap Hee Ksheer Saagar Ke Samaan Manushyon Ke Lie Sulabh Hain.

Mahoksh: Talavaar, Kulhaadee, Mrgacharm, Raakh, Phoniks:
He Varadaanon Ke Daata Kapaal Tumhaara Tantr Saadhan Hai
Devata Us Dhan Ko Dhaaran Kar Rahe Hain Jo Tumhaaree Bhaunhon Par Sthir Hai
Kyonki Aatmatushti Kee Vastu Mrg-vaasana Se Mohit Nahin Hotee.

Koee Nishchit Hai, Sab Kuchh Poorn Hai, Aur Koee Nishchit Hai, Lekin Yah Nishchit Hai
Doosara Dhruvyaadhruvy Sansaar Mein Vyast Duniya Ke Baare Mein Baat Karata Hai.
Shahar Ke Is Manthan Ko Dekhakar Har Koee Hairaan Najar Aaya
Main Aapakee Stuti Karata Hoon Aur Vaastav Mein Main Ahankaaree Aur Munhaphat Nahin Hoon.

Tavaishcharyan Yatanaad Yadupaaree Virincho Hariraadha:
Agni-devata Ka Agni-kandhe Vaala Shareer Jo Use Kaatane Gaya Tha.
Phir He Parvataraaj Guru Ko Bhakti Aur Vishvaas Se Jap Kar
Vah Svayan Unake Saath Khada Raha. Tumhaare Anusaran Ka Phal Kyon Nahin Milata?

Bina Prayaas Ke Hee Usane Teenon Lokon Ko Praapt Kar Liya, Jo Shatruta Mein Akshay The
Yuddh Kee Khujalee Ko Dhone Vaalee Das Bhujaen.
Shiraah Padmashrenirachitacharanacharanambhoruhabaleh.
He Teenon Lokon Ke Vinaashak, Yah Aapake Drdh Bhakt Dvaara Vajrit Hai.

Yah Shastron Ka Jangal Hai Jisane Aapakee Seva Ka Saar Praapt Kar Liya Hai
Balapoorvak Ve Kailaas Par Bhee Vijay Praapt Kar Rahe Hain Jahaan Aap Nivaas Kar Rahe Hain.
Angoothe Aur Sir Hilate Hue Paataal Lok Mein Pahunch Se Baahar
Teree Sthaapana Nishchit Roop Se Sanchit Thee Aur Dushton Ko Moh Ho Gaya Hai.

Yadraddhim Sootramano Varada Paramochchairapi Satee –
Madhukosh Ka Baan Teenon Lokon Ka Lakshy Tha
Us Samrddh Aavaas Mein Aapake Charanon Kee Vah Tasveer Nahin-
Utthaan Ke Lie Koee Aapake Saamane Sir Nahin Jhukaata Hai.

Akandabrahmandakshayachakitadevasurakrpa –
Teen Netron Ke Vish Ko Vaapas Lena Unaka Kartavy Tha
Vah Daag Aapakee Gardan Ya Sundarata Ko Oh Nahin Banaata Hai
Roopaantar Bhee Prashansaneey Hain Sansaar Ke Bhay Ko Tod Dene Mein Ve Aasakt Hain.

Devataon Aur Daityon Mein Bhee Ve Prayojan Mein Kabhee Adhoore Nahin Hote
Vijetaon Ke Teer Hamesha Duniya Mein Lautate Hain
Vah, Aapako Dekhakar, He Bhagavaan, Any Devataon Ke Lie Saamaany Ho Gaya
Smaran Svayan Ko Yaad Kiya Jaana Hai, Na Ki Paraajit Kee Svasth Haar.

Dharatee Achaanak Pair Kee Laat Se Hatakar Sandeh Kee Avastha Mein Chalee Jaatee Hai
Vishnu Ke Charan Bhaalon Kee Bhujaon Aur Beemaar Grahon Ko Ghumaate Hain.
Nadee Ke Kinaare Aakaash Kee Jataon Se Baar-baar Aahat Hote Hain
Aap Vaastav Mein Vishv Kee Raksha Ke Lie Kaary Kar Rahe Hain, He Shaktishaalee.

Viyaadvyaapi Taaraaganagunitaphenodgamaruchi:
Aapake Sir Par Jo Paanee Ka Bahaav Dikhaee De Raha Hai Vah Barph Ke Tukade Kee Tarah Chhota Hai
Usane Duniya Ko Ek Dveep Ke Aakaar Ka Mahaasaagar Bana Diya –
Keval Isee Ke Dvaara Aapaka Divy Shareer Apanee Mahima Ke Lie Uthaaya Gaya Hai.

Rath: Talavaar Ka Rath, Sau Ka Saarathee, Haathiyon Ka Raaja, Dhanush Ka Rath
Chandrama Aur Soory Rath Ke Shareer Par Hain Aur Baan Rath Ke Pahiye Ke Haath Mein Hai
Didhakshoste Koshyan Tripuraanamadambaravidhi –
Ve Vaastav Mein Doosaron Se Svatantr Nahin Hain Aur Kaanoonon Ke Saath Khelane Vaale Pramukh Dimaag Hain.

Hariste Sahastram Kamalabalimadhay Padayo –
Savaaree Ke Us Kone Mein Usane Nij Nayan Kamal Utha Liya.
Bhakti Unmaad Chala Gaya Hai, Aur Usane Khud Ko Ek Chakr Ke Roop Mein Badal Liya Hai
He Teenon Lokon Ke Vinaashak Vah Teenon Lokon Kee Raksha Ke Lie Jaagata Hai.

Yagy Mein Jab Aap Soye Hote Hain Tab Aap Jaagrat Hote Hain Aur Phalon Ke Yog Mein Aap Yagyakarta Hote Hain
Purush Kee Pooja Ke Bina Nasht Karm Ka Phal Kahaan Hai?
Atah Aapako Dekhate Hue Aap Yagyon Mein Phal Dene Vaale Pratinidhi Hain
Ek Aadamee Jo Sunee Sunaee Baaton Par Vishvaas Karata Hai Aur Apane Kaaryon Se Drdhata Se Juda Hua Hai.

Kriyaadaksho Daksh: Kratupatiraadhishthaanubhrta –
Devataon Ke Yajamaan Rshiyon Ke Purohit Varg Ke Sadasy Hain, He Sharan Dene Vaale
Too Yagyon Ke Phal Aur Yagy Ke Niyamon Mein Aasakt Hai
Nishchay Hee Kurbaanee Vyabhichaar Ke Nimitt Karta Ke Vishvaas Ke Bina Hotee Hai.

He Bhagavaan Mainne Apanee Betee Ko Logon Ka Svaamee Banane Ke Lie Majaboor Kiya Hai
Rohid Rshi Ke Shareer Se Bhoot Ko Prasann Karane Gaya.
Dhanurdhaaree Aakaash Ko Bhee Pattiyon Sahit Le Jaata Hai
Hiran Aur Jaanavaron Ka Dar Unhen Aaj Bhee Daraata Hai.

Us Din Ke Lie Ghaas Kee Tarah Usane Apanee Sundarata Kee Aasha Mein Apana Dhanush Dhaaran Kiya
Shahar Ko Dekhakar Shahar Kolhoo Ka Phool Hathiyaar Nasht Ho Gaya
Yadi Mahila Devee Yam Ko Samarpit Hai, Aadha Shareer –
He Varadaan Dene Vaalee Yuvatiyaan Aap Par Mohit Hain Aur Aap Par Paagal Hain.

Shamashaaneshvarakreeda Smaranahar Pishaachah Sahachara-
Use Raakh Se Litaaya Gaya Aur Maanav Rotee Pahanaee Gaee.
Tera Charitr Badanaseeb Ho Aur Tera Naam Itana Hee Poora Ho
Phir Bhee, He Varadaata, Aap Smaran Karane Vaalon Ke Lie Param Shubh Hain.

Man Vah Hava Hai Jo Pratyaksh Man Mein Sabhee Prakaar Kee Cheejon Ko Maarata Hai:
Vah Khushee Se Kaamp Raha Tha Aur Usakee Aankhon Mein Striyon Ka Jal Bhar Aaya Tha
Jab Prakaash Ka Aanand Amrt Mein Doobe Hue Hrday Ke Samaan Hota Hai
Ve Yaminon Ke Saar Ke Bheetar Kuchh Daalate Hain Jo Vaastav Mein Aap Hain.

Tum Soory Ho, Tum Chandr Ho, Tum Vaayu Ho, Tum Arpanakarta Ho-
Too Hee Jal Hai, Too Hee Aakaash Hai, Too Hee Prthvee Hai, Too Hee Aatma Hai, Ityaadi.
Is Prakaar Shabdon Ko Kaat Kar Apane Roop Mein Roopaantarit Hone Do
Ham Yahaan Us Saty Ko Nahin Jaanate Hain Lekin Aap Nahin Hain.

Trayim Tistro Vrttishreebhuvanamatho Trnapi Soora –
Unhonne Nakaaraatmak Se Shuroo Hone Vaale Teen Paatron Dvaara Paar Kee Gaee Vikrti Ka Varnan Kiya.
Chautha Aapaka Nivaas Sthaan Hai Jisamen Dhvaniyaan Aur Paramaanu Hain Jo Girate Nahin Hain:
Saara Vyast, He Sharanadaata, Gaata Hai Gagan.

Bhavah Sharvo Rudrah Pashupatirathogah Sahamahaah.
Aur Bheemeshan Bhee, Jo Aathavaan Naam Hai.
He Bhagavaan, Shaastr Bhee Isamen Pravesh Karate Hain
Main Aapako Pranaam Karata Hoon, Jo Aapake Priyatam Ke Is Dhaam Mein Aaseen Hue Hain.

Nedishth, Priyadaav Aur Davistha Ko Pranaam
Vaasana Ka Naash Karane Vaale Sabase Dheeme Aur Sabase Bade Ko Pranaam.
Teenon Netron Mein Sabase Bade Aur Sabase Chhote Ko Pranaam
Jo Tumhaara Hai Use Pranaam Aur Sharv Ko Pranaam.

He Bahulaaraajase Vishvotpattau Bhavay Namo Namoh.
“Ghor Andhakaar Ka Naash Karane Vaale Aapako Namaskaar Hai
Logon Ke Sukh Ke Lie Sattv Kee Srot Mrda Ko Pranaam.


Shiv Mahimna Stotram PDF Download

Click on the download button to get Shiv Mahimna Stotram Lyrics PDF.

Leave a Comment